Bij woningcorporaties is men er niet altijd op uit om in financiƫle zin altijd het hoogst haalbare te bereiken. De corporatie zet bewust dan wel onbewust een deel van het eigen vermogen in met als doel te scoren op een scala aan sociale, volkshuisvestelijke doelstellingen. Het probleem is echter dat deze doelstellingen vaak nauwelijks kwantificeerbaar zijn, en mede daardoor moeilijk met elkaar zijn te vergelijken. Kiezen we nu voor een extra woning in de kernvoorraad of geven we daarentegen meer uit aan leefbaarheid? En wat voor een effect heeft die keuze uiteindelijk op onze financiƫle randvoorwaarden, bijvoorbeeld een minimaal vereiste solvabiliteit? Dit soort vragen zijn moeilijk te beantwoorden zolang de doelstellingen niet op een objectieve en direkte manier met elkaar vergeleken kunnen worden.
Bij ORTEC hebben we een ingenieuze methode ontwikkeld waarmee we dit soort doelstellingen met elkaar kunnen meten. Hierbij wordt gebruikgemaakt van de paarsgewijze vergelijking volgens het Analytical Hierarchy Process (AHP) van Saaty. Met behulp van het AHP worden de doelstellingen gerangschikt op belang en wordt daaraan een wegingsfactor toegekend. Voor toepassing van het AHP moet per doelstelling een interval gekozen worden met het minimaal vereiste niveau en het gewenste niveau als grenzen. Dankzij deze intervallen wordt het mogelijk om doelstellingen bestaand uit verschillende eenheden met elkaar te vergelijken. De methode kan worden gebruikt ter ondersteuning van beslissingen op corporatieniveau, maar ook voor de uitwerking daarvan in subdoelstellingen op bijvoorbeeld wijk- of regioniveau. Hierdoor kan op ieder gewenst besluitvormingsniveau een optimale balans tussen gealloceerd vermogen en score op de doelstellingen worden bereikt. Bij deze methodiek wordt dankbaar gebruik gemaakt van ons systeem WALS.